جنایت بزرگ اپل در آیفون های 18 پرو با حافظه بالای 1 و 2 ترابایت!

در حال گشت و گذار بین ویژگی های سری آیفون 18 در سایت های خارجی بودم که ببینم یک ماه بعد با چه چیزی مواجه خواهیم بود؛ در بین نظرات کاربران با مواردی مواجه شدم که به شدت از اپل بابت تصمیم در طراحی مدل های حافظه بالای آیفون 18 پرو انتقاد کردند. مثل این کامنت در سایت gsmarena :

«فراموش نکنید که اپل در مدل‌ های ۱ ترابایت و ۲ ترابایت آیفون ۱۸ پرو، حافظه سریع‌ تر TLC را با حافظه کندتر و کم‌ دوام‌تر QLC جایگزین می‌ کند. فقط نسخه‌های ۲۵۶ گیگابایت و ۵۱۲ گیگابایت از حافظه‌های TLC NAND بهره می‌برند. این رفتار بسیار پستی از طرف اپل است. این موضوع ممکن است روی تصمیمی که برای خرید دارید تأثیر بگذارد.»

اگر شما هم مثل من کنجکاو شدید ببینید اپل دقیقا چه تصمیمی گرفته که اینقدر مورد انتقاد کاربران است، با من در ادامه همراه باشید:

اپل دقیقاً چه کاری کرده و چرا اینقدر بحث‌ برانگیز شده است؟

آنچه این روزها درباره آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۸ پرو مکس مطرح شده، در اصل به نوع حافظه داخلی این گوشی‌ ها برمی‌گردد؛ نه صرفاً مقدار حافظه. طبق این شایعه، اپل قرار نیست در همه نسخه‌ ها از یک نوع حافظه NAND استفاده کند. به بیان ساده‌ تر، مدل‌ های ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایتی احتمالاً از حافظه TLC NAND بهره می‌ برند، اما در مدل‌ های ۱ ترابایت و ۲ ترابایت ممکن است اپل به سراغ QLC NAND برود؛ حافظه‌ ای که ارزان‌ تر است، ظرفیت بیشتری را در همان فضای فیزیکی جا می‌ دهد، اما از نظر فنی معمولاً کندتر و کم‌ دوام‌ تر از TLC در نظر گرفته می‌ شود.

تفاوت TLC و QLC چیست؟

برای اینکه ماجرا روشن شود، باید خیلی کوتاه تفاوت این دو را بدانیم:

• TLC مخفف Triple-Level Cell است؛ یعنی هر سلول حافظه، ۳ بیت داده ذخیره می‌ کند.
• QLC مخفف Quad-Level Cell است؛ یعنی هر سلول، ۴ بیت داده ذخیره می‌کند.

همین یک بیت اضافه باعث می‌ شود QLC بتواند در همان فضای فیزیکی، داده بیشتری ذخیره کند و در نتیجه برای ساخت مدل‌ های ظرفیت‌ بالا مثل ۱ یا ۲ ترابایت، گزینه‌ ای اقتصادی‌ تر باشد. اما این مزیت یک هزینه هم دارد:

معمولاً هرچه تراکم ذخیره‌ سازی بالاتر می‌ رود، سرعت نوشتن و خواندن و همین‌ طور دوام بلندمدت حافظه کمی افت می‌ کند.

چرا اپل ممکن است چنین تصمیمی گرفته باشد؟

اگر این گزارش‌ ها درست باشند، احتمالاً دلیل اپل فقط «کم‌فروشی» نیست، بلکه ترکیبی از هزینه تولید، محدودیت تأمین قطعه و نیاز به افزایش ظرفیت است.

چند دلیل احتمالی:

• تهیه تراشه‌ های TLC با ظرفیت ۱ و ۲ ترابایت در مقیاس انبوه ممکن است سخت یا بسیار گران باشد.
• اپل برای اینکه بتواند بالاخره مدل ۲ ترابایتی را به بازار بیاورد، احتمالاً مجبور شده از QLC استفاده کند.
• در بازار امروز حافظه فلش، قیمت و زنجیره تأمین همچنان روی تصمیم برندها اثر جدی دارد.
• QLC به اپل اجازه می‌ دهد بدون افزایش شدید ابعاد یا هزینه داخلی، ظرفیت‌ های بالاتر ارائه کند.

یعنی از دید مهندسی و زنجیره تأمین، این انتخاب شاید «قابل فهم» باشد؛ اما از دید خریدار، موضوع کاملاً حساس است، چون کاربری که پول بیشتری می‌ دهد، انتظار دارد نه‌ تنها حافظه بیشتر بلکه کیفیت برابر یا بهتر هم بگیرد.

چرا کاربران ناراحت شده‌ اند؟

دلیل انتقاد کاربران کاملاً روشن است: اگر کسی برای خرید نسخه ۱ ترابایت یا ۲ ترابایت هزینه بیشتری پرداخت می‌ کند، انتظار طبیعی این است که بهترین نسخه را بخرد، نه مدلی که در یکی از قطعات اصلی‌ اش از نسخه‌ های ارزان‌ تر ضعیف‌ تر باشد.

به همین دلیل منتقدان می‌ گویند:

• اپل ممکن است در نسخه‌ های گران‌ تر، از حافظه‌ ای استفاده کند که از نظر فنی سطح پایین‌تری نسبت به نسخه‌های ارزان‌تر دارد.
• این یعنی شما برای ظرفیت بیشتر پول می‌دهید، اما شاید هم‌زمان سرعت کمتر یا دوام پایین‌تر تحویل بگیرید.
• از نگاه مصرف‌کننده، این تصمیم می‌تواند نوعی صرفه‌ جویی به ضرر خریدار تلقی شود.

همین‌ جا است که لحن تند کاربران در کامنت‌ ها شکل می‌ گیرد.

آیا این موضوع در استفاده واقعی هم مهم است؟

اینجا ماجرا کمی پیچیده‌ تر می‌ شود. چون از نظر فنی، QLC از TLC ضعیف‌ تر است، اما این به آن معنا نیست که هر کاربری در استفاده روزمره فوراً متوجه افت عملکرد شود.

در عمل:

• استفاده از گوشی معمولاً به‌ صورت فشارهای کوتاه و مقطعی روی حافظه است، نه انتقال سنگین و پیوسته مثل بعضی لپ‌ تاپ‌ها یا SSD های حرفه‌ ای.
• بنابراین ممکن است تفاوت QLC و TLC برای بسیاری از کاربران عادی در اجرای اپ‌ ها، عکاسی، وب‌ گردی یا استفاده روزانه چندان محسوس نباشد.
• اما در سناریوهای سنگین‌ تر مثل فیلمبرداری حجیم، ذخیره فایل‌ های بزرگ، پردازش ویدئو، جابه‌ جایی زیاد داده یا استفاده حرفه‌ ای طولانی‌ مدت، این تفاوت می‌ تواند مهم‌ تر شود.

پس نگرانی اصلی بیشتر درباره کاربران حرفه‌ ای و ارزش خرید است، نه لزوماً این‌که همه خریداران از روز اول با یک افت فاحش روبه‌رو شوند.

یک نکته مهم: فعلاً همه‌چیز در حد شایعه است!.

جمع‌ بندی

خلاصه ماجرا این است که شایعات می‌ گویند اپل ممکن است در نسخه‌ های ۱ ترابایت و ۲ ترابایت آیفون ۱۸ پرو به‌ جای حافظه TLC از QLC استفاده کند؛ حافظه‌ ای که ارزان‌ تر، متراکم‌ تر، اما معمولاً کندتر و کم‌ دوام‌ تر است. همین موضوع باعث شده برخی کاربران بگویند اپل در مدل‌ های گران‌ تر، به‌ جای ارائه سخت‌ افزار بهتر، از راه‌ حل اقتصادی‌ تری استفاده کرده که بیشتر به نفع خودش است تا خریدار. با این حال، هنوز این موضوع تأیید رسمی نشده و باید دید در زمان معرفی نهایی، واقعاً چه اتفاقی می‌ افتد.

اپل سنتر

همراه همیشگی، تعهد ایرانی

www.AppleCenter.ir